Koningsakker glooiend landschap

Welvaren - Vaar wel. Vaar uit. Hier laten wij ons achter

Soms hoor je een lied of liedtekst die woorden geeft aan je gevoel, aan wat je (ooit) is overkomen.

Zo gaf dit lied en een voorbijgaande trein op een natuurbegraafplaats woorden aan het afscheid van een dierbare collega die voor mij jarenlang een veilige haven was; we konden altijd bij deze collega aanmeren en weer uitvaren in de luwte van alle 'stormen' die op ons afkwamen.

Collega's kun je heel erg waarderen maar ook liefhebben waardoor een gedwongen, niet zelf gekozen afscheid, voelt alsof je als een kind van je vader of moeder wordt gescheiden.

En het verlangen blijft om eens weer in zo een veilige omgeving  te mogen aanmeren. 

Hier laten wij ons achter..... maar misschien is het een cirkel en kom ik jou weer tegen.

Link naar het lied Vaarwel

Vaarwel

Hier scheiden onze wegen.
Hier loopt het spoor uiteen.
Hier staan wij in de regen.
Van hier gaan wij alleen.
Hier breken de beloften
als golven op de rotsen.
We zijn bijna verleden.
Hier scheiden onze wegen.

Vaar wel.
Vaar uit.
En waarheen jij ook gaat
En kom veilig thuis.
Hier laten wij ons achter.
Hier gaan wij uit elkaar.
De dagen en de jaren,
het was de moeite waard.

Er valt niets te verwijten.
We wisten en we weten
de liefde kan verdwijnen.
Hier scheiden onze wegen.
Vaar wel.
Vaar uit.
Ik hoop dat je vindt wat je zoekt.
En kom veilig thuis.

Misschien is het een cirkel
en kom ik jou weer tegen.
En wat ook in de sterren
staat geschreven,
hier scheiden onze wegen.

www.stefbos.nl

www.natuurbegraafplaatskoningsakker.nl